Ek u23 geen succes individueel, teams daarentegen wel
Afgelopen zomervakantie was het tijd voor het EK junioren en U23. Dit werd gehouden in Duitsland op de baan in Markkleeberg. Op deze baan hebben we ook de kwalificaties gevaren voor het EK. Mijn wedstrijd verliep niet goed. Ruim een week van tevoren had ik al last van ernstige verkoudheid. Hier kon ik niet veel aan doen, het enige wat ik kon doen was hopen dat het snel over ging. Gelukkig was het in de week van de Europese kampioenschappen al een stuk minder erg als de trainingsweek ervoor die ik had in Argentiere.De wedstrijden begonnen dit jaar al op donderdag in plaats van normaal op vrijdag. Donderdag waren alle kwalificaties voor alle klassen voor zowel junioren als voor de onder 23 klasse. Dat betekende vooral rare vaartijden. De junioren moesten heel vroeg al paraat zijn om hun kwalificaties te varen. Wij, de onder 23 klassen moesten juist heel laat op de dag. Dat was opzich wel fijn, lekker uit kunnen slapen en dan 's middags klaar om te varen. Het enige nadeel voor mij was dat ik vier dagen vooraf al aan de diarree was. Ik heb wel mineralen en vitaminen binnen gekregen maar ik hield het niet goed binnen. Hier baalde ik zo erg van, ik kon alleen maar hopen dat het op de wedstrijddag minder was zodat ik kon varen.
Gelukkig was dat ook het geval. De kwalificaties heb ik redelijk gevaren. Qua vaartijd zat ik dicht achter Robin, alleen ik had gewoon geen kracht. De lunch heb ik niet eens binnen kunnen houden. Maar goed daar kon ik dus niet veel aan doen. Helaas heeft niemand zich geplaatst voor de halve finales.
De teamwedstrijd ging een stuk beter. Het was voor mij en Robin de eerste keer dat we een ploeg voeren samen met bas. In de week van te voren hebben we slechts 1 keer gevaren. Dus we waren niet echt op elkaar ingespeeld. De tactiek van Michael Seibert was dat Bas na het 2e of 3e oppoortje weg kon varen waardoor ik en Robin dichter op elkaar konden varen. Dit werkte goed. Bij poortje 9 was Bas er al vandoor, hierdoor konden Robin en ik wat soepeler de baan af zakken. We hebben de Finale behaald met een 7e plek. De eerste 9 mochten door naar de Finale. Toen we bij de eerste run de finish overkwamen gebeurde iets geheel onverwachts. Omdat Bas aan het wachten was bij de Finish in verband met de 15 seconden regel kwamen Robin en ik al heel snel dichtbij. Bas begon te laat met varen waardoor hij in de laatste wals bleef hangen. Robin en ik kwamen met volle snelheid aan. Robin probeerde bas nog te ontwijken maar dat lukte niet. Hij ramde hem vol in de zijkant, vrijwel direct daarna kon bas zijn arm niet meer bewegen. De fysio werd erbij gehaald en hij dacht dat zijn arm gebroken was. Nadat er foto's genomen waren bleek dat hij niet gebroken was, gelukkig. Maar Bas kon de 2e run niet varen, terwijl we wel de Finale gehaald hadden. Onze trainer Jasper had de ICF regels in een boekje bij en daarin werd meteen uitgezocht of iemand anders van het team Bas mocht vervangen. Dat bleek zo te zijn. Dus Maarten werd klaar gemaakt om met mij en Robin de Finale in teamwedstrijd te varen. De run was best goed, de run voelde beter aan bij mij. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik altijd al met Maarten en Robin geploegd heb bij de voorgaande junioren EKs en WKs. We zijn uiteindelijk 6e geworden. Daar ben ik zeer tevreden mee.